donderdag 6 december 2012

Cranberry cheesecake

Recept: Jamie Magazine nr 11


Kerst is bij uitstek mijn favoriete tijd van het jaar. De lichtjes, sneeuw, dekentjes op de bank, kaarsen, geuren, wanten en sjaals, het samen zijn met familie en vrienden, de kitscherige liedjes, de nog kitscheriger versieringen en natuurlijke het lekkere eten; ik kan er geen genoeg van krijgen!
Zelf draai ik het liefste vanaf de zomer als kerstliedjes en laat ik de kerstboom rustig het hele jaar staan, maar ik weet dat de meeste mensen dat iets te veel van het goede vinden. Daarom heb ik, speciaal voor iedereen die mijn fanatisme niet deelt, gewacht tot 6 december met het plaatsen van mijn eerste kerstrecept. Doei Sinterklaas, hallo kerst!

Het eerste kerstrecept wat ik hier plaats is een cranberry cheesecake. Cranberry's en kerst gaan hand in hand, en cheesecake gaat met bijna alles hand in hand, dus dat kan niet misgaan!
Ik heb de taart een beetje opgeleukt door oranjebloesemwater aan de roomlaag toe te voegen, en anijs, kardemom en een kaneelstokje aan de cranberrysaus. Ik heb het echter niet in het recept gezet, omdat ik er maar niet vanuit ga dat je dat alemaal in huis hebt, en de taart is al erg lekker zonder.
Doe ook hier weer wat je altijd kunt doen met recepten; speel er een beetje mee en verander het naar je eigen smaak.

Je kunt een cheescake van verschillende soorten room(kaas) maken. Een van de bekendste roomkazen is monchou. Dit heeft een vetpercentage van 31%, waardoor je een heel smeuïge, plakkerige en stevige roomlaag krijgt. Mascarpone spant de kroon wat betreft het vetpercentage; dit is minstens 80%. Doordat het zo vet is gebruik je mascarpone vaak in combinatie met wat minder vette roomproducten, zoals ricotta (± 13% vet) of kwark (10% vet).
Dit recept bevat voornamelijk kwark, hierdoor wordt de roomlaag wat korreliger en luchtiger van textuur. Als je het aandurft kun je de kwark vervangen door monchou, het is overheerlijk, maar oeioeioei zo vet.


maandag 3 december 2012

Santa Claus is coming to town



Het is december, oftewel bijna kerst! Hoeraaa!!
Speciaal voor de leukste maand van het jaar heb ik DoorEten in gezellige kerstsferen gedompeld. 
De hele maand december blijft mijn blog knus rood, en om het winterse gevoel compleet te maken spam ik jullie met onderstaande afbeeldingen. Als je nu niet vrolijk wordt weet ik het ook niet meer.



Banoffeepie

Misschien hebben jullie het toevallig al gezien, maar 29 november ben ik gastblogger geweest op de blog van Tara en Larissa: Kittehscupcakes Tara is ooit voor een korte tijd mijn klasgenootje geweest, en hoewel dat al een paar jaar geleden is ben ik haar nooit echt vergeten. 
Een tijd terug, ik geloof dat het vorig jaar was, zag ik ineens dat zij samen met haar zus Larissa een hele leuke blog heeft. En laatst heeft Tara mij de eer verleent om als gastblogger een artikel op haar blog te mogen schrijven. Daarvoor heb ik onderstaand recept voor banoffeepie genomen, gewoon, omdat deze mega lekker is! Dus neem snel een kijkje op haar blog en volg ze via bloglovin'.

Tara en Larissa, bij deze nogmaals bedankt! 


En dan heet ik je nu welkom in de hemel die banoffeepie heet. Mocht je het niet kennen, ga je dan schamen.
Banoffeepie is een samentreksel van banaan en toffee, oftewel een taart met goddelijke karamel waarop plakjes banaan zijn gelegd, afgemaakt met slagroom. Lange tijd ben ik al op zoek naar de beste banoffeepie en jawel, het is zover. Jouw nieuwe beste vriend bestaat uit een dubbele laag karamel, enorme hopen banaan en dan een laag koffie-slagroom. Je krijgt eerst een laagje knapperige, gebrande karamel, en daar bovenop zogeheten dulce de leche. Dat is een blik gecondenseerde melk, ingekookt tot stroperige karamelsaus.

Het idee van een conservenblik urenlang koken met ontploffinsgevaar weerhield mij er altijd van dulce de leche te maken. Maar het spul is zo onweerstaanbaar lekker dat ik besloot het er toch maar eens op te wagen. Wat bleek? Het is eigenlijk heel makkelijk! De kans op ontploffen bestaat alleen als het blik niet meer onder water staat, maar zolang je niet elke 10 minuten in de pan kijkt, ontsnapt er echt niet zoveel water dat dat kan gebeuren. Zorg wel dat je thuis blijft en zo nu en dan kijkt of alles nog goed gaat, dan moet het allemaal wel lukken. Mag ik je op het hart drukken als-je-blieft gelijk meerdere blikken te maken als je toch bezig bent? Zodra het spul klaar is gebruik je een blik voor je banoffeepie en eentje lepel je gewoon direct leeg. Ik heb nu altijd een geopend blik in mijn koelkast staan, en smeer het op elke banaan, peer, taart, koekje, boterham of cracker die ik tegenkom. Geloof me, daar word je gelukkig van.

Hoe dan ook, mijn versie van banoffeepie heeft dus twee lagen karamel, want ik kon niet kiezen wat ik het lekkerste vond. Wat betreft het deeg was ik er vrij snel uit. Je hebt banoffee versies met korstdeeg en banoffee versies met deeg van verkruimelde koekjes. Ik dacht een groot fan te zijn van het korstdeeg, want dat vind ik meestal gewoon lekkerder, maar bij banoffeepie smaakt een bodem van verkruimelde koekjes gewoon veel beter. Gelukkig, want het bespaart je veel tijd en moeite!
Ik weet het, deze lange intro doet vermoeden dat de taart enorm veel werk is, maar wees gerust, hij is binne no-time klaar. Zijn er nog nadelen aan deze taart? Nee! Maken dus!
(Dat je er moddervet van wordt laat ik voor de goede vrede maar even achterwege.)


Vive Barcelona!


Ik heb leuk nieuws, althans, ik vind het heel erg leuk. Op 11 februari 2013 vertrek ik samen met mijn lief voor een paar maanden naar Barcelona. Gewoon, omdat we daar zin in hebben!
We willen er gaan genieten, spaans leren en nog meer genieten. Genieten van het weer, de spaanse cultuur, het strand maar bovenal natuurlijk van het lekkere eten.
Zelf ben ik nog nooit in Barcelona geweest, en kijk erg uit naar het ontdekken van deze stad.

Hebben jullie, naast de bekende dingen als park Guell en de Sagrada Familia nog tips voor wat ik ab-so-luut eens moet doen? Laat het me hieronder weten, ik ben erg benieuwd!

Liefs, Door

woensdag 21 november 2012

Mokkacake

Recept: Joy the baker

Hoewel ik het niet vaak drink, ben ik gek op koffie. De reden dat ik het niet regelmatig drink is omdat ik er ontzettend van moet plassen, enorme dorst van krijg en ook niet zo goed tegen de cafeïne kan.
Maar de smaak is zo lekker! Daarbij moet ik wel bekennen dat ik, hoe snobistisch, ook alleen van ècht goede koffie houdt. Om de nadelen niet te hoeven ondervinden, maar toch te genieten van koffiesmaak vind ik koffiecake een perfecte uitkomst. De geur alleen al is zaligmakend.

Dit recept voor koffiecake kwam ik laatst tegen op de leuke blog Joy the baker. Dit is de blog van de Amerikaanse Joy, die vol staat met lekkere recepten en mooie foto's. Vaak vind ik Amerikaanse recepten te veel van het goede, ze zijn meestal mierzoet en extreem vet. Zelfs naar mijn maatstaven. Joy houdt nog steeds van lekker vet en zoet eten, maar dan op een goede manier. En ze schrijft ook ontzettend leuk.

Goed, koffiecake dus. Ik was op zoek naar een recept voor iets cakerigs met koffiesmaak, maar coffee cake is een Amerikaans begrip voor alles wat je bij de koffie kunt serveren, net zoals Engelsen alle toetjes pudding noemen, waardoor het zoeken wat lastiger wordt. Typ je echter gewoon het woord mocha in, dan vind je snel genoeg lekkere recepten. Zoals deze, en man, dit is echt een heel lekkere cake! Door de koffie is hij niet heel erg zoet, waardoor iedereen hem wel lust. En door de toevoeging van zure room is deze cake heel erg mals, en die malsheid houdt 'ie rustig een aantal dagen vol, hoera! Maar eet 'em maar liever gewoon snel op, want dat is 'ie echt waard.

Het beslag van deze cake verdeel je in 3 delen, en dat klinkt alsof het veel werk en afwas is, maar dat valt reuze mee. Joy doet de verschillende soorten beslag naast elkaar, mij leek het lekkerder om ze in laagjes bovenop elkaar te doen, zo heeft elk stukje altijd 3 smaken. Zoals je op de foto ziet zijn het niet de perfecte horizontale strepen geworden waar ik op gehoopt had, dit komt door het rijzen van het beslag. Maar wat maakt het uit, het ziet er nog steeds leuk uit toch?


This is a website recovered by the free version of the Wayback Downloader.